ေတာင္ငူတိုက္ပြဲ၊ ျမန္မာျပည္တိုက္ပြဲစဥ္ ၁၉၄၂

ဒုတိယ တ႐ုတ္-ဂ်ပန္စစ္ပြဲ

ေတာင္ငူတိုက္ပြဲသည္ ဒုတိယ တ႐ုတ္-ဂ်ပန္စစ္ပြဲႏွင့္ဒုတိယကမၻာ
စစ္ကာလ ျမန္မာျပည္တိုက္ပြဲစဥ္အတြင္း ယူနန္- ျမန္မာလမ္းမႀကီး
တစ္ေလွ်ာက္တိုက္ပြဲစဥ္မ်ားထဲမွ အဓိကက်ေသာ တိုက္ပြဲစဥ္
တစ္ခုလည္းျဖစ္သည္။ ေတာင္ငူၿမိဳ႕ အားထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္မည္ဆိုပါက ဂ်ပန္တို႔အတြက္ လား႐ိႈးအထိ ခ်ီတက္ရန္လမ္းေၾကာင္းတစ္ခု ပြင့္သြားမည္ျဖစ္ၿပီး မဟာမိတ္တို႔၏ေဘးနံႏွင့္တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏အတြင္းပိုင္းသို႔ ထိုးေဖာက္ခ်ီတက္ႏိုင္ၿပီျဖစ္သည္။

တိုက္ပြဲစတင္ျခင္း

၁၉၄၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၈ ရက္ေန႔တြင္ တ႐ုတ္အမွတ္(၂၀၀)
တပ္မသည္ ေတာင္ငူၿမိဳ႕သို႔ ခ်ီတက္ေရာက္ရွိ လာၿပီး ထိုေန႔မွာပင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သည္လည္း က်႐ံႈးခဲ့ပါသည္။ အဆိုပါအဓိက
အေရးပါေသာ ေနရာတစ္ခုျဖစ္သည့္ ေတာင္ငူတြင္ တ႐ုတ္တပ္ဖြဲ႕မ်ားက ၿဗိတိသွ်တပ္ဖြဲ႕မ်ား၏တပ္ဆြယ္တစ္ခုအျဖစ္ ခံစစ္ေနရာယူထားခဲ့ၾကသည္။ ေတာင္ ငူၿမိဳ႕၏တည္ေနရာအေနအထားအရ ေျမာက္ဘက္တြင္ မႏၲေလးၿမိဳ႕ႏွင့္စစ္ေတာင္းျမစ္ကို ျဖတ္ကူးၿပီးပါက အေရွ႕ဘက္တြင္ ကယားျပည္ႏွင့္ေျမာက္ဘက္တြင္ လြိဳင္ေကာ္၊ ရွမ္းျပည္နယ္၊ လား႐ိႈးႏွင့္တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ယူနန္ျပည္နယ္အထိကို သြားေရာက္ႏိုင္
မည္ျဖစ္သည္။ ေတာင္ငူၿမိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္ႏိုင္ၿပီဆိုပါက ျမန္မာျပည္ စစ္ေျမျပင္အတြင္း မဟာမိတ္တို႔၏ ေဘးနံခံစစ္မ်ားကို ၿခိမ္းေျခာက္ႏိုင္မည္ျဖစ္ၿပီး ဂ်ပန္တို႔အတြက္ ျမန္မာျပည္ အလယ္ပိုင္းေဒသသို႔ ထိုးေဖာက္ခ်ီတက္ရန္လမ္းေၾကာင္းတစ္ ခုပြင့္သြားမည္ျဖစ္သည္။

တ႐ုတ္တပ္ဖြဲ႕မ်ား၏တပ္မွဴးျဖစ္သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Dai Anlan ကေတာင္ငူၿမိဳ႕အား တ႐ုတ္တပ္ဖြဲ႕မ်ား၏ အဓိက ခံစစ္ေနရာတစ္ခုအျဖစ္ျပဳလုပ္ရန္ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၿပီးေတာင္ငူၿမိဳ႕ေတာင္ဘက္အုတ္တြင္းၿမိဳ႕သို႔ သြားရာမီးရထားလမ္း
ေၾကာင္းတြင္လည္း စစ္အေျခစိုက္စခန္းတစ္ခုကို တည္ေဆာက္ခဲ့သည္။ ယာဥ္တင္ကင္းေထာက္တပ္ရင္းႀကီးႏွင့္ အမွတ္(၅၉၈)ေျခလ်င္တပ္ရင္းႀကီးမွ တပ္ခြဲတစ္ခြဲကိုလည္း ေတာင္ငူၿမိဳ႕၏ေတာင္ဘက္ ၃၅ ႏွင့္ ျဖဴးၿမိဳ႕၏ ေတာင္ဘက္ ၁၂ မိုင္အကြာအေ၀းတြင္ရွိေသာKan ျမစ္ကမ္းပါးေဒသသို႔ေစလႊတ္ခဲ့သည္။
ကင္းေထာက္တပ္ရင္း ႀကီးသည္Kan ျမစ္သို႔ေျခလ်င္တပ္ခြဲတစ္ခြဲေစလႊတ္ခဲ့ၿပီး ေညာင္ေျခေထာက္ရြာအနီးရွိ တံတားတြင္တြင္လည္း တပ္စုတစ္စုကိုတာ၀န္ယူထားေစခဲ့သည္။

တ႐ုတ္အမွတ္(၂၀၀)တပ္မသည္ ၿမိဳ႕ေဟာင္း၏တံတိုင္းမ်ားအတြင္းႏွင့္ အုတ္တြင္းမီးရထား လမ္းေၾကာင္း တစ္ေလွ်ာက္တြင္ ကတုတ္က်င္းမ်ားတူး၍ေတာင္ငူၿမိဳ႕သည္ မီးရထားလမ္း၏အေရွ႕ဘက္ၿမိဳ႕သစ္ႏွင့္ အေနာက္ဘက္တြင္ၿမိဳ႕ေဟာင္းဟူ၍ ႏွစ္ပိုင္းခြဲျခားထားပါသည္။ၿမိဳ႕ေဟာင္းပိုင္းတြင္ ခိုင္မာေတာင့္တင္းေသာ အတားအဆီးတံတိုင္းမ်ားရွိၿပီး တ႐ုတ္တပ္ဖြဲ႕မ်ားအတြက္ အကာအကြယ္ေကာင္းတစ္ခုလည္းျဖစ္သည္။
တ႐ုတ္တို႔သည္ ၎င္းတို႔၏ခံစစ္ေနရာ မ်ာကိုအဆင့္ျမႇင့္တင္သည့္
အေနျဖင့္ေပါမ်ားလွေသာ ေဒသထြက္သစ္မ်ား ကိုအသံုးျပဳ၍ လွ်ဳိ႕၀ွက္စခန္းမ်ားစြာကို လည္းတည္ေဆာက္ထားခဲ့သည္။

၁၀ ရက္အၾကာ မတ္လ ၁၈ ရက္ေန႔တြင္Skirmish ေခါင္းေဆာင္သည္ ဂ်ပန္အမွတ္(၅၅)တပ္မမွ စစ္ေၾကာင္းမ်ားသည္ ေညာင္ေျခေထာက္အနီးKan ျမစ္မွစတင္ခ်ီတက္လာခဲ့သည္။ တ႐ုတ္ကင္းေထာက္တပ္ဖြဲ႕ မ်ားက ဂ်ပန္တို႔ခ်ီတက္လာမႈကို ေႏွာင့္ေႏွးေအာင္ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့သျဖင့္ တ႐ုတ္တပ္ဖြဲ႕မ်ားသည္အုပ္တြင္း ႏွင့္ေတာင္ငူအနီးတစ္၀ိုက္တြင္ ၎င္းတို႔၏ခံစစ္တည္ေဆာက္မႈမ်ားကို ၿပီးစီးေအာင္တည္ေဆာက္ႏိုင္္ခဲ့သည္။

ေတာင္ငူတိုက္ပြဲ

မတ္လ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ အမွတ္(၁၁၂)ဂ်ပန္တပ္ရင္းႀကီးသည္ အုတ္တြင္းၿမိဳ႕အား၀င္ေရာက္ တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။ အမွတ္(၁၄၃)ဂ်ပန္တပ္ရင္းႀကီးသည္လည္း ၎င္းတို႔၏မဟာမိတ္ဗမာတပ္ဖြဲ႕မ်ား၏ အကူအညီ ေပးမႈႏွင့္အတူ ေတာင္ငူၿမိဳ႕၏အေနာက္ဘက္ေတာမ်ားအတြင္းမွ ခ်ီတက္လာခဲ့ၿပီး ၿမိဳ႕၏ေျမာက္ဘက္ ၆ ကီလိုမီတာ အကြာအထိ
ေရာက္ရွိလာခဲ့ကာ ေတာင္ငူေလယာဥ္ကြင္းႏွင့္ အနီးအားရွိဘူတာ႐ံုတစ္ခုအား တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။ ၎င္းတြင္ တ႐ုတ္တို႔၏ အင္ဂ်င္နီယာတပ္ရင္းတစ္ခုသာ ခုခံကာကြယ္ခဲ့ၿပီး တပ္မွဴးျဖစ္သူမွာ ေၾကာက္႐ြံ႕ၿပီး ဆုတ္ခြာထြက္ေျပးခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အမွတ္ (၂၀၀)တပ္မ၏ေျမာက္ဘက္သို႔ ဆက္သြယ္ေရးလမ္း
ေၾကာင္းမွာ ျပတ္ေတာက္သြားခဲ့ၿပီး က်န္ ၃ဖက္ေနရာမွလည္း ၀ိုင္းရံျခင္းခံေနရပါသည္။

Dai Anlan သည္ေတာင္ငူၿမိဳ႕ေဟာင္း၏တံတိုင္းအနီးတြင္ ခံစစ္ဆင္ထားသည့္ေနရာမ်ာကို စြန္႔လႊတ္ ခဲ့ပါသည္။
ေတာင္ငူ၏ေျမာက္ဘက္ခံစစ္ကို အမွတ္(၅၉၈)တပ္ရင္းႀကီးကလည္းေကာင္း၊ ေတာင္ဘက္ ခံစစ္ကို အမွတ္(၅၉၉)တပ္ရင္းႀကီးကလည္းေကာင္း၊ အေနာက္ဘက္ကို အမွတ္(၆၀၀)တပ္ရင္းႀကီး
ကလည္းေကာင္း၊ ဆက္လက္ထိန္းခ်ဳပ္ထားေစခဲ့သည္။
တပ္မဌာနခ်ဳပ္ကိုလည္း ဂ်ပန္တို႔၏ေလေၾကာင္းႏွင့္အေျမာက္တို႔ျဖင့္ တိုက္ခိုက္မႈမ်ားကို ေရွာင္လႊဲႏိုင္ရန္အတြက္ စစ္ေတာင္းျမစ္အေရွ႕ဘက္ကမ္းသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းအေျခစိုက္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အေရွ႕ဘက္သို႔သြားရာေထာက္ပံ့ေရးလမ္းေၾကာင္းမွာလည္း လံုၿခံဳမႈရွိေနမည္ျဖစ္သည္။

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)